zondag 18 januari 2026

17 juni: River deep, mountain high

De airco deed het inderdaad niet. We hadden dus een erg warme nacht, ondanks dat we ieder in een ander bed lagen. Ik weet nog dat ik op een gegeven moment dacht: Jemig wat warm', maar niet veel later was ik vertrokken. Jurgen niet. Die heeft amper geslapen dus mocht een uurtje langer uitslapen vanmorgen. 



Als ik de gratis koffie bij de receptie ga halen meld ikhet airco probleem bij de mevrouw. Ze zal er vandaag naar kijken. Prima, wij gaan ons ding doen. Eerst ontbijten in de schaduw van de cabin en dan rijden we een stuk terug op de UT12 op om vanaf daar naar de Escalante River Trail te gaan doen. We hebben mazzel want op het (zeer kleine) parkeerterreintje rijdt net iemand weg.
We trekken de gympen aan, rugzak mee en op weg.






Het is een erg leuke wandeling. Je loopt telkens naast de rivier die een aantal keer overgestoken moet worden (= natte voeten, vandaar de gympen) maar je kunt er ook voor kiezen om hele stukken door het water te lopen en dat is, gezien de temperatuur, echt heerlijk. De hele wandeling is ongeveer 20 kilometer. Dat vinden we wat ver en bovendien is het een one-way, dus erg onpraktisch. Wij lopen daarom (ook vanwege die 20 km 😁) tot aan de arch. Dat is heen en terug een ruime 5 kilometer en gezien de temperatuur en het feit dat we door het water lopen vinden we dat wel genoeg. De arch is mooi, door het water lopen is lekker maar het loopt wel wat zwaarder. De stukken op het pad zijn dan weer erg warm omdat je hier vaak niet heel beschut loopt. En hele stukken door mul zand.
Al met al is het een hele leuke wandeling.

Terug in Escalante halen we in een of ander biologisch winkeltje heerlijke smoothies. Dat mag ook wel want het zijn de duurste smoothies van het Westelijk Halfrond. Maar dus wel lekker.


Hierna rijden we door naar de Hole-in-the-Rock Road. We twijfelen even om de Peek-a-boo canyon te gaan doen maar we kiezen uiteindelijk voor Devils Garden. Ook dit is weer een leuk gebiedje met hoodoos en arches. Erg mooi hier en je hoopt hier vrijwel alleen. Het is zinderend warm, dus na de nodige foto's stappen we een klein uurtje later weer in de auto.





Weer op het 'resort' (we hebben bedacht dat als we ooit in Amerika gaan wonen, we een accommodatie in Escalante gaan bouwen met zwembad. Want zoals ik gisteren al zei: dat is hier gewoon niet en dat vinden we onbegrijpelijk. Maar goed, de kans dat we ooit naar Amerika verhuizen is kleiner dan nihil.) blijkt de airco het nog steeds niet te doen. Hij staat al de hele dag aan en het is binnen bijna nog warmer dan buiten en dat is een hele prestatie. Jurgen gaat dit melden en ze komen 2 vrouw sterk concluderen dat de airco inderdaad vooral warme lucht naar binnen blaast. Er is even overleg en dan krijgen we de sleutel van een casita. En dat is heel fijn. Niet alleen omdat de casita een werkende airco heeft maar ook omdat het huisje is wat we zelf niet wilden boeken omdat we die te duur vonden 😄
We installeren ons even en dan gaan we wassen. Want er is dan wel geen zwembad, er is wel een laundry. Dus we gooien de schoenen in de wasmachine zodat die niet gaan rieken.



We hangen ze te drogen aan onze picknicktafel en dan naar het dorp om te eten. Dinsdag blijkt dezelfde uitdagingen te bieden qua keuzemogelijkheden als maandag, dus we komen wederom bij Escalante Outfitters terecht. Gelukkig hebben ze ook sandwiches dus we kiezen er allebei een die we meenemen en op ons eigen terras opeten.
We genieten nog een tijdje van de dark sky hier in het bruisende Escalante en zoeken daarna een heerlijk koel bed op!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten