Natuurlijk zijn we vroeg wakker maar het lukt toch nog een paar keer om in slaap te vallen. Om 05.30 uur is het op dus dagboek schrijven (de speciaal hiervoor meegenomen Chormebook vind ik echt enorm onhandig, dus gewoon een 'ouderwets' schrijfblok 😁), de nagels lakken, koffers ordenen en net na 08.00 uur rijden we weg om te ontbijten. Dat doen we, nog net niet aan de overkant van de weg, bij de Breakfast Club. Jurgen een tosti met ontbijt ertussen en ik een egg Benedict. Lekker!
Als we op weg gaan naar de Safeway voor de 'eet' boodschappen horen we de hele tijd een irritante piep. Alsof er 2 stukken tempex tegen elkaar aan schuren. Het lijkt bij mij (bijrijder) raam vandaan te komen. Wanneer ik mijn hand tegen het dak van de auto duw, is het piepen weg. Dat vind ik nogal inspannend, om 4 weken met m'n arm omhoog te zitten, dus we besluiten maar even terug te rijden naar het vliegveld.
Tjsa, je moet een traditie in ere houden 😉
We melden ons bij de carrental return, vertellen wat het euvel is en krijgen binnen 5 minuten een andere Expedition. En daar hebben we mazzel mee, want deze is pas 2 maanden oud. En zwart haha.
Wel even wennen want het dashboard is nu volledig digitaal, dus bijvoorbeeld ook om je stuur te verstellen - het duurde even voor we dat gevonden hadden - en Jurgen is bijna ontroostbaar als het erop lijkt dat de cruisecontrol het niet doet maar ook dat vinden we bij de eerst volgende stop.
Goed, op dus naar de Safeway. Gelukkig hebben we een 'bonuspas', alhoewel we niet weten of het nu goed of juist slecht is dat we $40 gesaved hebben... dat zal ook iets zeggen over de hoeveelheid boodschappen 😅 Wat we wel weten is dat we voor de rest van de vakantie ruim voldoende in de Gatorade zullen zitten.
Nog even een stop bij de outlets, maar die vallen een beetje tegen dus we gaan met praktisch lege handen weer weg. Het is nu eigenlijk niet ver meer naar Sedona, maar wegens voor ons onduidelijke redenen is de 'normale' route afgesloten en we moeten via Wickersburg en Jerome rijden. Een prachtige route maar zeker niet de kortste. Het doet op stukken denken aan de Route 66 bij Oatman.
De eerste stop is bij Prescott/Watson Lake. Het ziet er hier prachtig uit met al die granieten rotsen half in het water, maar we hebben de energie niet voor een wandeling. Misschien de lange dag van gisteren, misschien de hitte (42 graden), maar dan doen we dat dus niet.
Verder naar Jerome, dat er uit ziet er uit als een leuk plekje met een on-Amerikaanse bouwstijl, het doet meer denken aan Italië ofzo, maar dat vinden meer mensen want er is geen parkeerplek te vinden.
Iets voor 16.00 uur rijden we het Pine Creek Resort op, onze verblijfplaats voor de komende 3 nachten.
Het huisje is erg schattig, alles zit erin. Op het hele resort overigens alleen maar allemaal dezelfde soort huisjes en het ziet er hier keurig en verzorgd uit.
We zitten in Arizona, in de zomer, dus het is lekker warm en het zwembad lonkt. We komen er helemaal van bij.
's Avonds eten we bij de Oak Creek Brewery. Jurgen neemt een flight met maar liefst 7 stuks die in heel schattige mini bierpulletjes zitten en daarbij fish & chips. Ik heb niet zo'n zin in zwaar eten en bestel een heerlijke zomerse salade met spinazie, kip, amandel, aardbei en mango. Het gaat niet helemaal op maar wel mee naar 'huis'. Dat naar huis gaan duurt niet al te lang meer want we zijn moe!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten