We laten de grote bomen weer achter ons. Na een wederom heerlijk ontbijt in het restaurant gaan we naar de 'bewoonde' wereld.
De trial of the 100 Giants stond nog op de planning, alleen al vanwege de naam, maar we hebben er geen zin in. En dat is het grote voordeel van vakantie: dan doen we het dus niet.
De 3 dagen in Seki zijn best stoffig geweest, dus we besluiten gewoon naar Kernville te gaan en daar een wasje te doen. De route naar Kernville is erg mooi. Eerst door het gouden landschap van Californie, daarna een heel bochtig stuk in een soort canyon achtig gebied langs de rivier en uiteindelijk helemaal om Lake Isabella heen.
In de plaatselijke laundromat hebben we een bijzonder gesprek met een minstens zo bijzondere (en da's in dit geval niet perse positief) local. Zo'n laundry is toch altijd een hele belevenis.
In de plaatselijke laundromat hebben we een bijzonder gesprek met een minstens zo bijzondere (en da's in dit geval niet perse positief) local. Zo'n laundry is toch altijd een hele belevenis.
We zijn op tijd bij de lodge en dit is er weer een in de superleuke categorie. We worden heel vriendelijk ontvangen bij de Whispering Pines Lodge en krijgen een grote kamer met een nog grotere badkamer en een (wederom groot) balkom met uitzicht op de Kern River. Er zijn hier maar 12 kamers en als de onze representatief is, is alles met veel zorg ingericht. En misschien nog wel het beste: er is een zwembad!
Dat hadden we even gemist en is nu heel erg welkom, het is een graad of 38C.
Ook Kernville blijkt te beschikken over een lokale brouwerij en die zit op 300 meter afstand dus dat gaan we lopen. De blue cheese fries zijn echt heerlijk. Het bier en de wijn ook dus maar goed dat we lopend zijn. We genieten nog een tijdje van de temperaturen op het balkon voor dat we gaan slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten